|
|
       
|
Amersfoortse
publiceert boek over Australië
Het begon allemaal toen
de zeventienjarige Natascha op de bibliotheekacademie zat. Ze was de jongste van
de opleiding en veel van haar klasgenoten hadden al veel gereisd. Omdat ze na
het eerste jaar van opleiding wilde switchen, besloot ze er meteen ook maar een
jaar tussenuit te gaan. ‘Dat was in 1988 en
toen was reizen wel anders dan nu. Er was geen Internet, geen mobiele telefoon.
Als je weg was dan was je echt weg. Mijn moeder vond het niet leuk dat ik een
jaar weg ging, vooral omdat ik de oudste was, maar ik ben gewoon gegaan. Vanaf
het moment dat ik Sydney landde, ben ik helemaal in de ban van Australië.’ In de jaren die volgden
pakte Natascha als werk en financiën het toestonden de rugzak weer op en
vertrok ze naar de andere kant van de wereld. Ze maakte verschillende reizen en
leerde het land uitgebreid kennen. Eén keer was ze er maar één dag.
Joost is inmiddels een
trouwe Australiëganger geworden; het enthousiasme van Natascha werkt
aanstekelijk. ‘Hij moet wel!’ lacht Natascha, ‘ik sleep hem gewoon mee!’ Steeds vaker vroegen
vrienden of Natascha niet wat kon doen met al de verhalen en foto’s die ze
over gehouden had aan haar reizen en Natascha besloot tijdens een reis te kijken
of ze er een boek van kon maken. ‘Ik ben
persvoorlichter dus ik kan wel een vlotte tekst schrijven en ik doe ook veel
redigeerwerk, maar korte verhalen is toch wel anders. Bij Scholen in de Kunst,
naast de Flint heb ik toen eerst een cursus “Creatief schrijven” gedaan en
later een cursus “Korte verhalen schrijven.” Dat zijn echt heel goede
cursussen. Daar heb ik veel geleerd.’ Natascha wilde het boek
graag in eigen beheer uitgeven, om dat ze het helemaal zelf wilde doen. Een
collega las kritisch mee en Joost steunde haar natuurlijk ook. Toen het boek af
was, ging ze naar de drukker. ‘Ik schrok wel van de
prijzen van de drukker. Dat kost toch nog heel veel! Zeker omdat er zoveel
kleurenfoto’s in het boek staan, dat is allemaal fullcolourdruk.’
Uiteindelijk heeft Natascha vijfhonderd exemplaren laten drukken en die zijn nu
te koop. Ze gaat zich nu richten op de promotie van het boek. ‘Eigenlijk zouden we nu ook in Australië zijn. We zouden een huis gaan
kopen, in de buurt van Adelaide, want op termijn wil ik toch het lie Amersfoort Nu/Handelspost 11 december 2002 Richard Osinga |
‘Zodra ik uit het
vliegtuig stap en ik ruik die geur, die geur van Eucalyptusbomen, dan voel ik me
thuis.’ Natascha van ’t Hooft is gek van Australië. Ze is niet zomaar gek
van het land, ze heeft haar passie omgezet in iets tastbaars. Op 1 december is
van de hand van de jonge Amersfoortse het boek ‘van Aboriginal tot
Zuiderkruis’ verschenen, een bundel met reisverhalen en foto’s die alle als
onderwerp het Land Down Under hebben.
‘Ja, dat was
natuurlijk niet zo gepland. Ik zou eigenlijk emigreren, maar de procedure voor
een emigratievisum duurt nogal lang. Toen ontmoette ik dus Joost en kreeg ik een
relatie met hem. Hij kon niet zo makkelijk met me mee emigreren omdat hij hier
kinderen heeft en we besloten dat ik alleen zou gaan en dan zouden we elkaar
tijdens vakanties natuurlijk blijven zien. Ik zei dus mijn baan op, gaf een
afscheidsfeest voor al mijn vrienden en stapte in het vliegtuig. Maar toen ik in
Sydney rondliep, wist ik dat ik een fout gemaakt had. Ik ben toen meteen
teruggegaan. Terug naar Joost.’