|
Door Alfred Kaal, 30 augustus 2003
Van Aboriginal tot Zuiderkruis is geschreven door Natascha van 't Hooft. Een
boek dat eigenlijk een reisverslag is. Maar dan wel uitgevoerd als een boek dat
niet zou misstaan tussen andere reisboeken in de boekhandel. Zou, want het boek
is in eigen beheer uitgegeven. Het boek staat in enkele selecte boekhandels, en
daarnaast verkoopt Natascha het via haar eigen site www.australiana.nl.
Zie voor de adressen van de boekhandels ook haar site.
Het verhaal is aangevuld met een groot aantal foto's van Natascha. De
kwaliteit van de druk deze foto's is zelfs beter dan je in mening reisboek
aantreft. Het is een boek wat een welkome aanvulling is voor mijn boekenkast. Er
zit één nadeel aan het boek, je hebt de laatste bladzijde veel te snel
bereikt. Het boek leest prettig, en je leeft je helemaal in en je waant je terug
in Australië. Je neigt ernaar om gelijk een reis te boeken...
In de vorige nieuwsbrief kon je lezen over het boek van Daniëlle Schouten
dat in eigen beheer is uitgegeven. Is dat voor meerderen weggelegd? Misschien
dat er op dit moment wel meer initiatieven lopen? Hoeveel moeite je er voor moet
doen, of het veel geld kost - dat kun je hieronder lezen in een interview met
Natascha.
Waarom ben je het boek gaan schrijven?
Ik schrijf al heel lang verschillende teksten. Dat begon natuurlijk met de
schoolkrant en laatst vond ik nog een schrift met zelf verzonnen verhaaltjes uit
de tijd dat ik op de basisschool zat. De laatsten jaren hou ik me vooral met
zakelijke teksten bezig. ik werk als voorlichter bij een grote internationale
milieu-organisatie en daarvoor bij een vakbond. Langzaam aan kreeg ik weer zin
om weer eens wat met het spelen met woorden te doen. Toen ik tijdens mijn
sabbatical op vakantie was in Australië en lekker lag te dobberen in zee bij
Broome kreeg ik het idee om dit te combineren met de vele foto´s die ik heb en
het hoofd vol met anekdotes over mijn reizen door dit prachtige land. Ook
anderen hadden al eens gezegd, dat ik wat zou moeten doen met mijn
reiservaringen. En zo ontstond het idee om een boek te schrijven met korte
verhalen over Australie.
Hoe heb je je op het schrijven voorbereid?
Ik ben eerst een cursus gaan doen. Creatief schrijven heette dat. Daarna heb ik
nog een vervolgcursus gedaan gericht op het schrijven van korte verhalen.
Ondertussen was ik wel begonnen met schrijven. Een paar verhalen vroegen erom
geschreven te worden. Als je daar dan nog eens kritisch naar kijkt dan blijkt
dat dingen toch niet zo leuk of boeiend zijn of dat je soms beter gebeurtenissen
kunt samenvoegen. Om herinneringen los te maken, ging ik mijn fotoboeken en
dagboeken nog eens door kijken. Ook de uren videoband van mijn reizen waren een
bron van inspiratie. Het brengt je op ideeen, het geeft soms een weergave van
dialogen en geeft de mogelijkheid om nog weer eens goed naar kleuren en vormen
te kijken. Veel schrijven, schrappen (kill your darlings) en herschrijven. Soms
gebruikte ik een opdracht van de cursus om een verhaal of een aanzet daarvoor te
schrijven. Het voordeel was dat ik feedback kreeg van mijn medecursisten en
leraar. Ook had ik een paar mensen om mij heen die alles kritisch lazen en aan
de hand van een formulier feedback gaven. Ik had op de deur in de kamer
tientallen gele plakkertjes hangen met ideeen voor onderwerpen, dialogen,
omschrijvingen etc. Elke keer als ik vastliep of als ik moest beginnen aan een
nieuw verhaal las ik deze notities.
Waarom heb je het boek in eigen beheer uitgegeven?
Ik wilde het helemaal volgens mijn eigen manier doen. Dus ik heb zelf de omslag
ontworpen en de lay-out. Daarnaast wilde ik niet leuren bij uitgevers. Ik stak
mijn tijd liever in het schrijven van verhalen. Aan de andere kant mis je zo wel
een verkoop kanaal. Dus misschien probeer ik het de volgende keer wel via een
uitgever. Ik heb immers inmiddels bewezen dat er een markt is voor mijn
verhalen.
Is dat iets wat je anderen ook kunt aanraden?
Dat is helemaal afhankelijk van je mogelijkheden. Ik kon een deal maken met een
drukkerij, een bevriende fotograaf hielp mij met het professioneel inscannen van
de foto´s en ik heb ervaring met het maken van drukwerk. Als je een uitgever
hebt, dan regelt die dat voor jou. Bovendien is dan het financiele risico een
stuk minder. Maar ja, dan moet je wel een uitgever vinden die het avontuur met
jou aan wil gaan.
Heb je een bepaalde schrijver als voorbeeld genomen bij het bepalen van
jouw schrijfstijl? Of vind je dat je een eigen stijl hebt die niet beinvloed is
door anderen?
Tja, wat is een eigen stijl. Je schrijft op zo'n manier dat je het zelf leuk
vindt om te lezen denk ik. Dus in die zin ben ik wel beinvloed door schrijvers
die mij aanspreken. Maar ik heb niet bewust gekozen voor het nadoen van en
schrijver. Ik denk ook dat dat niet werkt. Dus geen voorbeeld, wel beinvloed.
Wie is jouw favoriete schrijver?
Ik vind de reisverhalen van Bill Bryson en Boudewijn Buch er leuk, vooral de
kleine neuzel feitjes. De romans van Boudewijn Buch en van Tim Krabbe lees ik
graag. Wat ik bij Tim Krabbe zo knap vindt is dat zijn verhalen gestuurd worden
door het maken van keuzes, dat spreekt mij erg aan. Ik heb Tim Krabbe pas het
afgelopen jaar ontdekt. Dus nadat ik mijn boek had geschreven. Maar mijn verhaal
"de ontmoeting" heeft ook zo'n keuze moment. Gaan we wel of niet die
boottour doen. We doen het wel en daardoor ....
Hoe zie je voor jezelf de toekomst als schrijver?
Ik blijf lekker schrijven en en cursussen volgen op dat terrein. Het blijft een
leuke hobby en wie weet waar het allemaal nog toe leidt.
Ga je een nieuw boek schrijven?
Mijn hoofd zit nog vol ideeen en ik verwacht dat de komende reis naar Australie
weer genoeg zal opleveren. Daarnaast lijkt het mij leuk om een fictie verhaal te
schrijven dat zich in Australie afspeelt. De vertraging van Tim Krabbe en Het
zuiderkruis van Pauline Slot zijn daar mooie voorbeelden van. De contouren
zitten in mijn hoofd, maar de tijd en rust heb ik nog niet gevonden. Een nieuw
boek met korte reisverhalen ligt dus meer voor de hand.
Gepubliceerd in de nieuwsbrief van Worldtravelservices
(zie Link-pagina). |